Voorwoord
Door: Siva
25 Augustus 2008 | Nederland, Amsterdam
Ruim twee weekjes voor vertrek ben ik rustig aan bezig met voorbereiden. Zo heb ik eergisteren een backpack gekocht (Marktplaats, 35,-!) en ben ik nu opzoek naar een fototoestel die ik mee kan nemen. Mijn Sony lijkt me niet stevig genoeg om de barre omstandigheden van Nepal te doorstaan, en bovendien mag Wes er ook es een keer mee spelen...
11 september 2008. Het gaat een dag worden om nooit te vergeten. Wes wees me er van het weekend terecht op dat ik van tevoren misschien maar een testament moet opmaken, voor het geval dat. Dat wordt dus een vrolijke videoboodschap die ik op mijn PC achterlaat en waarvan ik hoop dat ik hem zelf nog terug zie. Maar laten we eerlijk zijn, zo'n reis verloopt zeker niet zonder risico's. Allereerst de vliegreis - aangezien er in de afgelopen week meer dan 200 doden zijn gevallen als gevolg van mankerende kisten. Eerst Madrid natuurlijk, en onlangs in Kirzigie (ofzoiets) - en deze jongen moet straks de halve wereld over vliegen met Gulf Air. Dat belooft al heel wat. Daarnaast maak ik me niet zo'n zorgen om de datum; pas in 2009 moeten we ons weer zorgen gaan maken (de nummer 8 is niet significant bij de Illuminati ;) ).
Nepal is veilig. In zoverre dat je in de binnenstad van Rotterdam om 3 uur s'nachts net iets meer kans maakt om genaaid te worden. En aangezien ik daar ook nooit voor vieze verassingen heb gestaan heb ik er vrede mee dat als er in Nepal wel wat gebeurd dat het echt toeval is. Het wordt simpelweg een test: hoe straatwijs ben ik eigenlijk? Kan ik me redden in zo'n chaotische stad waar ik niemand ken, de taal niet spreek, en de weg niet weet? Het antwoord ligt maar net aan wie je vraagt. Ik weet namelijk zeker dat als mijn kennissen elkaar kenden, ze maar al te graag weddenschappen zouden afsluiten over hoe lang ik het vol zou houden. Grapje, dat zie ik niemand echt doen. Van mij mag het, als ik maar 10% van de pot krijg... en ik weet toch wel zeker dat ik win.
Dat neemt niet weg dat ik helaas voor sommigen wel enigszins gevaarlijke doelen voor mezelf ga zetten. Zo wil ik gaan trainen met de Gurkhas, survivalen in de Himalaya, noem maar op. Er is meer dan genoeg actie in dat land te vinden, en ik wil er bovenop zitten. Ergens is het zonde om nu al te weten dat als ik eenmaal terug keer naar huis dat ik waarschijnlijk onverzadigbaar zal zijn wat mijn adrenaline trek betreft. Misschien moet ik maar een bungy koord in mijn tuin ophangen...
Vooralsnog tot gauw, voor degenen met wie we nog gaan zuipen voordat ik vertrek. Daarna... tot ziens.
Siva
-
09 September 2008 - 13:43
Laura:
Moppie!
Veel plezier en succes en zoals je zelf al zegt ik weet dat je die 10weken goed doorkomt!:)
Geniet ervan en neem mooie ervarigen mee naar huis!
(K) -
09 September 2008 - 18:08
Giovani:
Hey Timmy,
Glad to hear your about to go on a this trip, I bet its gonna have enough gifts on its route. The only advice id give you, is get out of the big cities, Dont dwell in them cause nepals treasures are to be found in its mountains, farms, and with the pure people. I wish you the best and im looking forward to reading your Nepali encounters,
Your buddy,
Gi -
10 September 2008 - 16:43
Mr Edwards:
Well boy...its not even on ya little map up there......soak it in and come back safe to tell me all about it..xx -
11 September 2008 - 09:33
Mijnhart:
hee, your living the live!! :) -
12 September 2008 - 12:02
Emma:
succes en geniet ervan :)
Reageer op dit reisverslag
Je kunt nu ook Smileys gebruiken. Via de toolbar, toetsenbord of door eerst : te typen en dan een woord bijvoorbeeld :smiley